Beklentisiz Sevmek...

[memojoe]

BEKLENTİSİZ SEVMEK

Hiç beklentisiz sevdiniz mi?

Yani, Bugün telefon etmedi demeden, Şu an nerede acaba? diye kendi kendinizi yemeden, Yaş günümü hatırlayacak mı acaba? diye bir beklenti içine girmeden... Sevdiniz mi hiç?

Yanındaki erkek arkadaşına aldırmamayı öğrenip ama aldırmıyormuş gibi yapmadan, gerçekten aldırmadan, Bitecekse biter , bunu ben değiştiremem, beni sevmeyi bırakmasını değiştiremeyeceğim gibi diye düşünüp. Onu yersiz kıskançlıklara boğmaktan ve kendinizi yıpratmaktan vazgeçebildiniz mi hiç? Hiç beklemeden çalan bir kapıda, onu karşınız da görmek ne güzeldir bilir misiniz?

Beklemediğiniz bir anda hediye almak en sevdiğinizden...

Ve beklemeden gelen bir seni seviyorum mesajının tadına varabildiniz mi hiç? Siz istediğiniz için değil, o istiyor diye yapıldı mı tüm bunlar?

Ve beklentisiz sevmenin tadına bakabildiniz mi hiç?

Bugün beni hatırlamadı yerine, Hiç beklemiyordum senin geleceğini diyebilmek ne güzeldir oysa... Onu boğmadan, kendinizi boğmadan sevebilmek ne güzeldir...

Sahiplenme duygusundan uzak, sevmenin, sevilmenin tadına varabildiniz mi hiç? Yapılmamış davranışlar, söylenmemiş sevgi sözcükleri ile kendi kendinizi aşk çıkmazında kaybedeceğinize, Hiç beklenmeyen bir demet çiçekle mutlu oldunuz mu? Beklentisiz sevin...

Ben, beklentisiz seviyorum...

Niye aranmadım diye düşünüp kendi kendinizi yiyeceğinize, hiç beklenmedik bir “Seni özledim” mesajı ile aşkı yakalayın.. Beklentisiz sevin...

Ben, beklentisiz seviyorum...

O, sizin sevgiliniz olduğu için değil. Onu sevdiğiniz, onun da sizi sevdiği için sevin... Sevgiye karışan beklenti denen illeti hemen silin aşkın ak sayfalarından...

Göreceksiniz ki, o zaman aşk, başka bir güzel...

Göreceksiniz ki, o zaman sevgili, daha bir romantik...

Göreceksiniz ki, o zaman sevmek ve sevilmenin damaklarda bıraktığı tat, yıllanmış şarap gibi, beklenti zehrine karışmadan bir başka döndürüyor insanın başını.. Ben, beklentisiz seviyorum... Onun nerede olduğunu merak etmiyorum...

Beni bugün neden aramadı diye geçirmiyorum içimden, aramadığı zamanlarda...

Geleceğe dair hayallerim de yok zaten...

Ben, sevgiyi yaşıyorum...

Onun yanımda olduğu anlar o kadar değerli, o kadar kıymetli ki... Gerçekleşmemiş ve gerçekleşmeyecek beklentilerle mahvetmiyoruz o anları... Beklentisiz seviyoruz...

Sevdiğimiz için seviyoruz...

Hayalsiz, geleceksiz, beklentisiz... Anlık seviyoruz...

Deneyin... Beklentisiz, sevmeyi deneyin bir gün...

Beklentilerle boğduğunuz aşklarınıza acıyacaksınız...


Kaynak: Bilinmiyor

[shaumbra]

sevgili memojoe,

ne kadar güzel bir yazi, cok etkilendim, kisa bir süre gecmisime yolculuk yaptirdi bana ...!
belki inanmasi zor, ama ben beklentisiz sevmeyi, sadece sevmeyi degil, yasamayi da son bir senedir devamli tadiyorum ve o zamandan beri daha fazla AN'da kaldigimi farkediyorum.
sevdiklerimizden bekledigimiz sey, kendimizden bekledigimiz seyin yansimasi degil mi!... bize aci veren de bu ... kendimizi oldugumuz gibi kabul edip, sevememek ... kendimizden bekledigimiz seyleri saliverdigimizde, etrafimizdaki bütün beklentiler cözülüveriyor. bir de bakiyoruz ki sadece "BEN" kalmis. BEN = SEVGI

beklentilerimi birakmaya karar verdigimde, ilk önceleri cok aci cektim ... o öyle bir aciydi ki, sanki kalbim tonlarca agirlikta iki degirmen tasinin arasinda eziliyordu. nasil sevinince kalbi agzina geliverir gibi olur insanin, migdesi bulanir, benimki de acidan bulaniyordu. sanirim isin en ama en önemli ve zor yani KARAR VERMEK ve kararinin sorumluluguna katlanmak... esas acinin iki kati, o verdigim degisim kararindan sonra oldu, ama sonra anladim ki bu prosesin bir parcasi... yeninin gelebilmesi icin eskinin tamamen temizlenmesi lazim. önce bütün acilarimi yasayarak ortaya cikarmam lazimdi ki, sevgi'ye dönüsebilsinler. icimden kovup atamazdim kabullenmedigim huylarimi, nereye atabilirdim ki...! bir süre sonra daha da güclenmis olarak geri dönüyorlardi ve ben artik bunu istemiyordum.

yillar süren bu kabullenme (daha cok teslim olma) isleminden sonra bir gün baktim ki icimde hic bir sey kalmamis... hala ayni kisiyle beraberim, o hala ayni seyleri yapiyor ama ben ayni tepkiyi gösteremiyorum, kalbimi ezen degirmen tasini da hissedemiyorum. bu yeni duyguya alismam da kolay olmadi, bu sefer de her an eski acilarimin, kiskancligimini geri dönmesini bekler oldum bir süre ...

simdi arada bir kiyida kösede unutulmus duygularim cikiyor ortaya, ama artik onlara sadece gülümsüyorum, sizlerin bana söyledigi gibi gülerek "hos geldiniiiiz" diyorum. aradiklarini bulamayinca, kisacik mesajlarini verip terkediyorlar beni ... Artik patron BEN'im ...

hayatimin kisacik, ama oldukca yogun gecen bir dönemini sizlerle paylasmak istedim.

hepinize beklenti'siz sevgi dolu AN'lar diliyorum

[mySoul]

sevgili shaumbra teşekkürler. Bu noktaya gelmek gerçekten çok acı verici olsada öğrenilen her bir bilgi için haketmek gerektiğini senin anlattığın gibi öylece öğrendim bende. Dileklerin için teşekkürler ışık taneciği, sen bunu 2005 de yazarken ben bu depremin tamda göbeğinde duruyormuşum... her nerdeysen sevgiyle kal :flowers2:

sayın hocam memojoe beklentisiz sevmeyi ve acı dolu deneyimleri hatırlattığınız için çok teşekkürler :flowers:

[laliya]

Bu yazıyı okumuştum.Çok sevdiğim bir yazıdır.Hep böyle sevmek istedim.Ama dediğiniz gibi buna karar vermek çok zor.Beklentisiz sevmeyi azıcık başardığım da ise gerçekten huzur daha fazla..Beklentisiz aşklara yelken açmak dileği ile:kalp:

Çok teşekkürler paylaşım için:):flowers:

[yalcinK]

Paylaşımlarınız cok güzel,hepiniz cok iyisiniz ve sevgi dolusunuz arkadaşlar.

Ben beklentisiz bir Aşk yaşayabilecegimi sanmıyorum,en azından karşımdakinden benimkine yakın bir ilgi Sevgi beklerim. :flowers2::kalp::flowers2: