Manga
10-02-2005, 09:54
Bugünlerde herşey bir oyun sanki. Kendi tarafımıza çekmeye çalıştığımız yerler, kişiler, hisler,... Yapmacık geliyor birçok şey. Tek düze ne olacağımızı, nereye gideceğimizi, nerde kaybolacağımızı bilemeden yaşamı sürdürmeye çalışışımız.. Devinip duruyor herkes bir şekilde. Birşeyleri büyütüp, birşeyleri küçültüp kendi bedenimize göre dikmeye çalışıyoruz. Bazen kolu, bazen bacağı, bazen göğüs kısmı dar ya da bol geliyor, zamana göre dikemiyoruz elbisemizi.
Ailemden öğretilen; sevmeyi bil, paylaş, yalnız bırakma, dinle"ydi. Çoğu zaman onlara bile bunu gösteremiyorum. Zaman ne biçim şeydir ki; Özdemir Asaf'ın da dediği gibi; 'görmediniz mi? şimdi buradan geçti, böcek gibi güzeldi' tanımı gibi. Kimileri böcekleri avuçlarında öldürür. Kimileriyse üstlerinde atlar.
Yok olabiliyor mu insan acaba..? Bu hayattan, ruhundan, evren dediğimiz yerden?
Hiç hissettiniz mi birşey için ne kadar uğraşsanız da bir işe yaramadığını, bir çizgisinin bile yer değiştirmeyişini.. Yorgun kalıyor insan bir köşede üşüyor. Gerçek el filan yok, gerçek sıcak diye birşey yok. Üşümemek için sürekli bahtaniye bulmaya çalışıyosunuz. Hayatınız böyle akıp gidiyor. Birileri hep kendini düşünüyor.
Bugünlerde ben çok üşüyorum. Ve artık ne bir bahtaniye ne de sığınacak bir köşe istiyorum. Yok olmak diye birşey varsa, o olmak istiyorum.
Ne garip Ezgi adında olmak..
Ailemden öğretilen; sevmeyi bil, paylaş, yalnız bırakma, dinle"ydi. Çoğu zaman onlara bile bunu gösteremiyorum. Zaman ne biçim şeydir ki; Özdemir Asaf'ın da dediği gibi; 'görmediniz mi? şimdi buradan geçti, böcek gibi güzeldi' tanımı gibi. Kimileri böcekleri avuçlarında öldürür. Kimileriyse üstlerinde atlar.
Yok olabiliyor mu insan acaba..? Bu hayattan, ruhundan, evren dediğimiz yerden?
Hiç hissettiniz mi birşey için ne kadar uğraşsanız da bir işe yaramadığını, bir çizgisinin bile yer değiştirmeyişini.. Yorgun kalıyor insan bir köşede üşüyor. Gerçek el filan yok, gerçek sıcak diye birşey yok. Üşümemek için sürekli bahtaniye bulmaya çalışıyosunuz. Hayatınız böyle akıp gidiyor. Birileri hep kendini düşünüyor.
Bugünlerde ben çok üşüyorum. Ve artık ne bir bahtaniye ne de sığınacak bir köşe istiyorum. Yok olmak diye birşey varsa, o olmak istiyorum.
Ne garip Ezgi adında olmak..