Berna :)
25-12-2004, 20:55
ANLAMALIYDIM ;
Anlamaliydim ben üzüldügüm de kilini kipirdatmamandan,
sadece isin
düstügünde aramandan,
naber nasilsin lafinin arkasina
bir görüselim mi
ekleyememenden
anlamaliydim sevgisizligini.....
Ben seni görmek için sinirlarimi zorlarken,
senin umursamamandan,
alayci konusmalarindan,
ya da senden vazgeçerim diye korkup
önüme bir parça yem atmandan
anlamaliydim....
Ben hayatta hiç kimseye bu kadar sabirli
bu kadar
mülayim davranmamistim
oysaki,
severdim özgürlügümü,
asi olmayi,
bir bardak suda firtinalar koparmayi,
kimseye hesap vermemeyi.....
bir bunlari severdim
bir de seni sevdim....
Ilk defa biri benden hesap sorsun istedim,
bir açiklama beklesin ....
bu baska bir seydi bu....
beni sorgula
duygularimi sorgula istedim
olmadi.....
Ne kadar da kolaydim senin için,
ne kadar da zahmetsiz....
Tabii ki bocalardin,
emindim düzgün insan oldugumdan
hayatinda hiç karsina çikmamis
kadar düzgün,
emindin seni çok sevdigimden
ve
düsündügümden;
öyle olmasaydi
her probleminde ilk beni ararmiydin.....
Nedenleri, niyeleri merak etmedim hiç
inan etmedim....
Bu kadar sevgisizliginde
seni nasil bu kadar sevdim
onu merak ettim.....
Benim için ne düsündügünü,
beni nasil gördügünü,
sendeki beni merak ettim....
Artik hayal kurmuyorum,
geçmise bu kadar bagli olmamin sebebi
o zaman çok mutlu olmam
bunu biliyorum....
Simdi tekrar baslasakta,
yalnizligi dostlugu paylassakta
sana gönlümü açabilir,
gözüm kapali güvenebilirmiyim
saniyorsun.....
Simdi yine dimdik ayaktayim.....
hiç degilse hakkini veriyorum yalnizligin....
iki kisilik kocaman bir bosluktansa
kendimi ve yalnizligini
yeglerim....
Artik kendimi görmemek için
aynalara bakmiyorum,
üsürüm diye korkmuyorum
aglarim diye türkü söylemiyorum,
Belki de sen haklisin
artik
SENI BILE SEVMIYORUM.... :broken_heart:
Anlamaliydim ben üzüldügüm de kilini kipirdatmamandan,
sadece isin
düstügünde aramandan,
naber nasilsin lafinin arkasina
bir görüselim mi
ekleyememenden
anlamaliydim sevgisizligini.....
Ben seni görmek için sinirlarimi zorlarken,
senin umursamamandan,
alayci konusmalarindan,
ya da senden vazgeçerim diye korkup
önüme bir parça yem atmandan
anlamaliydim....
Ben hayatta hiç kimseye bu kadar sabirli
bu kadar
mülayim davranmamistim
oysaki,
severdim özgürlügümü,
asi olmayi,
bir bardak suda firtinalar koparmayi,
kimseye hesap vermemeyi.....
bir bunlari severdim
bir de seni sevdim....
Ilk defa biri benden hesap sorsun istedim,
bir açiklama beklesin ....
bu baska bir seydi bu....
beni sorgula
duygularimi sorgula istedim
olmadi.....
Ne kadar da kolaydim senin için,
ne kadar da zahmetsiz....
Tabii ki bocalardin,
emindim düzgün insan oldugumdan
hayatinda hiç karsina çikmamis
kadar düzgün,
emindin seni çok sevdigimden
ve
düsündügümden;
öyle olmasaydi
her probleminde ilk beni ararmiydin.....
Nedenleri, niyeleri merak etmedim hiç
inan etmedim....
Bu kadar sevgisizliginde
seni nasil bu kadar sevdim
onu merak ettim.....
Benim için ne düsündügünü,
beni nasil gördügünü,
sendeki beni merak ettim....
Artik hayal kurmuyorum,
geçmise bu kadar bagli olmamin sebebi
o zaman çok mutlu olmam
bunu biliyorum....
Simdi tekrar baslasakta,
yalnizligi dostlugu paylassakta
sana gönlümü açabilir,
gözüm kapali güvenebilirmiyim
saniyorsun.....
Simdi yine dimdik ayaktayim.....
hiç degilse hakkini veriyorum yalnizligin....
iki kisilik kocaman bir bosluktansa
kendimi ve yalnizligini
yeglerim....
Artik kendimi görmemek için
aynalara bakmiyorum,
üsürüm diye korkmuyorum
aglarim diye türkü söylemiyorum,
Belki de sen haklisin
artik
SENI BILE SEVMIYORUM.... :broken_heart: