Ferhat Göçer/Yastayım...

[eylul]

Yoksun
Yine varligim surunuyor
sensizligim bilinmiyor
sen gittin gideli ellerim hep titriyor
kalbim bu acıyı saklıyor
yillar sonra bile hic kimseye soylemedim
bu sevdayi kalbime gomdum ve sen öldün

simdi esim dostum beni hastayim saniyor
yastayim hic kimse bilmiyor

seni son gordugum yerde
yillar sonra o gun geldi yine aklima
bu kez bir elimde kizim icimde firtina
gocup gittigin o yolda
sen varmissin gibi her gece isigi kapatmadim
gel gor ki ben hala yokluguna alisamadim

simdi esim dostum beni hastayim saniyor
yastayim kimse bilmiyor

cok zor o kadar yil sonra itiraf etmek
bu aski bertaraf etmek
bu kez sana soyleyecek ne cok sey vardi
isterdim bak unutmadim demek
yillar sonra bile hic kimseye soyleyemedim sen oldun
ben bu sevdayi kalbime gomdum
simdi esim dostum beni hastayim saniyor
yastayim kimse bilmiyor

bugun dogumgunun, yaninda degilim
bu yuzden hic iyi degilim
yaslandim artik biraktigin gibi degilim
ustelik bir kizim var evliyim
yillar sonra bile hic kimseye soyleyemedim
bu sevdayi kalbime gomdum ve sen oldun

simdi esim dostum beni hastayim saniyor yastayim kimse bilmiyor