Tanrılar Okulu

[doktor]

Bu sabah gözümü açtım ve şu satırları okudum. Tüylerim heyecandan ürperdi, sizinle paylaşmak istedim.

TANRILAR OKULU
yazar: Stefano Elio D'Anna

............................

..... Değişmek için kendi programlanmanla boğuşman gerekecek.! Bakış açını tepetaklak etmen gerekecek.Yazgını ancak böyle ve canını dişine takıp çalışarak değiştirebilirsin.Kişi bunu tek başına asla yapamaz.Bir okula gereksinim var...

.....Bu "Okul" , dönüş yolculuğudur...

Okul , çokluktan bütünlüğün içine,
karşıtlıktan uyumun içine ,
kölelikten özgürlüğün içine
kuantum atlayıştır.

"okulu bulmak demek , çelik bir halatla "düş" e bağlanmak , çok daha yüksek sorumluluk bölgelerine erişebilmek anlamına gelir.
Ancak çok az sayıdaki kişiden çok az bir kısmı böylesi bir buluşmaya dayanabilir."

Okulu nasıl bulacağız ? diye fısıltıyla sordum..

...."Korkma , okul seni bulacaktır"
.....
Bir kişi yaşantısında , içinden çıkamayacağı kadar hayal kırıklığına uğradığında ; kendi eksikliğinin , yetersizliğinin farkına vardığında ; varoluş , bir mengenede onu nefes alamayacağı kerteye kadar sıktığında , işte ancak o zaman Okul ortaya çıkacaktır. "


Dünya bize hep anlatıldı....


"""Okul ' la karşılaşma bir kişinin yaşamında başına gelebilecek en olağanüstü olaydır.Görünen ve çevrende bulunan herşeyin aslında dünya değil , yalnızca bir betimlemesi olduğunu anlamak, kitlesel ipnozdan kurtulmak için tek fırsattır "" dedi...

Fakat ben sizi dinliyorum. Bu masaya dokunuyorum , insanların gelip geçtiğini görüyorum.Bu insanların her birinin bir yaşamı, bir işi , bir ailesi olduğunu biliyorum.Bütün bunlar nasıl bir betimleme veya benim bir vizyonum olabilir ?

" Retina üzerine düşen görüntüler dünya değil, onun öyküsüdür."

"Seni çevreleyen gerçekliğin asıl yaratıcısı sensin.! Ancak bunu unuttun."

[aspirin]

Bir kişi yaşantısında , içinden çıkamayacağı kadar hayal kırıklığına uğradığında ; kendi eksikliğinin , yetersizliğinin farkına vardığında ; varoluş , bir mengenede onu nefes alamayacağı kerteye kadar sıktığında , işte ancak o zaman Okul ortaya çıkacaktır. "



Okullu olduğum için "Teşekkür ederim"...:angel2:


:flowers:

[tantra]

:angel2: teşekürler sanırım hepimize hitapeden bir kitap sizi bukadar etkiledikten sonra...:kissing: :flowers2:

[mehmet]

etkileyici. yolculuklar arkadaşlarla güzeldir.:)

[mehmet]

paylaştıklarınız hep çok güzel teşekkürler sevgili doktor.bizi uçuruyorsunuz.:bravo:

[Manga]

:flowers2: Sevgili doktorcumm hçok güzelll!! :flowers2: :flowers2:

[tantra]

tanrınTanrıdan gururumu yok etmesini istedim.
Tanrı "Hayır. Gurur benim yok edebileceğim bir şey değil, senin
bırakabileceğin bir şeydir." dedi.

Tanrıdan sakat çocuğumu iyileştirmesini istedim.
Tanrı "Hayır. Onun ruhu sağlam, vücut o kadar önemli değil, o geçici
bir şeydir." dedi.

Tanrıdan bana sabır vermesini istedim.
Tanrı "Hayır. Sabır büyük acılar çekilerek öğrenilebilecek bir şeydir.
Sabır verilmez, hak edilir." dedi.

Tanrıdan beni mutlu etmesini istedim.
Tanrı, "Hayır. Ben sadece nimetlerimi sunarım, mutlu olmak sana bağlı."
dedi.

Tanrıdan beni çektiğim acılardan kurtarmasını istedim.
Tanrı "Hayır. Çektiğin acılar günlük kaygılarının önemsizliğini
anlamanı, onlardan uzaklaşmanı ve bana daha çok yaklaşmanı sağlar."
dedi.

Tanrıdan ruhumu olgunlaştırmasını istedim.
Tanrı "Hayır. Kendi kendine olgunlaşmalısın, ama meyvelerini alman
için yardım edeceğimden emin olabilirsin." dedi.

Tanrıdan hayatı sevmemi sağlayacak her şeyi istedim.
Tanrı, "Hayır. Ben sana hayatı vereceğim, böylece hayata dair her şeye
sahip olabilirsin." dedi.

Tanrıdan, tanrıya duyduğum sevgiyi, başkalarına da duyabilmeyi istedim.
Tanrı şöyle dedi: "Ohhh! Nihayet doğru bir şey istedin."

Ruhu olgunlaşmamış bir kul tanrıya hep "ver bana..." ile biten dualar
eder, olgunlaşmış bir ruh ise "vermemi sağla..." diye bitirir
dualarını...

Steve Goodier'ın "Bir Dakika Hayatınızı Değiştirebilir" adlı
kitabından alınmıştır.


tanrının okulundan sonra,tanrıdan itedim...:bangin:

[Akyron]

Çok güzel bir yazı.Bu arada kitapla ilgili tavsiyelerine uyacağım tşkler doktorcum ;)

[neslihan]

Canımsın benim çok teşekkürler :flowers2: :angel2:

[Işıkıyam]

aynı okulda,farklı sınıflardayız..bazılarımız farkındalığa çoktan erişti...bazılarımız hala 1. sınıfta....


Sanal bi oyunda gibi hissediyorum bazen kendimi,bazen de taaa içimin içinde oluyor hayat......

İyiki burdayım....Burda olma şansımı iyi değerlendiriyorum...


Hepimizin farkındayım.....:)

[Force_Energy]

kitabı bende okudumm...okulumu çok seviorum..:) her ikisinide:angel2:

[il cuore]

Bu güzel paylaşım için çok teşekkür sevgili Doktor:flowers2:
Ben de birşey paylaşmak istiyorum:)

Krishnamurti ve üç arkadaşı arabada yolculuk ederken,ateşli bir şekilde farkındalık konusu tartışılıyordu.Bir ara arabada güçlü bir sarsıntı oldu.Ama tartışmanın yoğunluğundan dolayı kimse bu sarsıntıya dikkat etmedi.Krishnamurti arkadaşlarına dönerek hangi konuyu tartıştıklarını sordu:''Farkındalık'',diye yanıt geldi.Hepsi onun da tartışmaya katılmasını istedi.O ise arkadaşlarına şu soruyu yöneltti:
''Hiçbiriniz şu anda olana dikkat etti mi?''
''Hayır!''
''Bir keçiye çarptık,görmediniz mi?''
''Hayır!''
''Farkındalığı tartışıyordunuz,değil mi?''............

FARKINDALIĞIN IŞIĞI
Jiddhu Krishnamurti

:angel2:

[doktor]

Teşekkür ediyorum Sevgililer.
Ne kadar ilginç ki, şu geçtiğimiz hafta , bu yazıyı oldukça düşünmüştüm.. Sonra dönüp tekrar okudum..Bir de baktım ki, sizlerden yorum gelmiş.

Aslen yorum tekrar kendi içimde oldu.. "FARKINDALIK"

"FARKINDALIK"

"FARKINDALIK"

Yaşamımın bir parçacığını , ruhuma bakarak tekrar keşfetme ve içsel rahatlama yaşadım..

Ne yaşıyor idiysem , iç sesimden değil de , " öğretilenden " geldiğini birden anladım.
O halde yaşadığıma dönüp bakmam gerekti.. Ne kadar hızlı , ne kadar tutkulu , bir o kadar da "iç sesimden uzak " yaşadığımı anladım.

Ve .....

Tekrar "HİZMETİMİ FARK ETTİM"

Yaşadığım , yapmış olduğum, yapıyor olduğum ve yapacak olduğum herşeyin , evrenin ve insanlığın hayrına oluyor olmasını diledim.

Çok rahatladım.

Çünkü , hiçbir "DÜNYEVİ DURUM " , yapmak halinde olduğumuzdan , daha üstün değildir.

[il cuore]

Sevgili Dostlar,6 sene önce alıp okuduğum bir kitap şu an yine elimde.Kitaplığımdan elim onu çekti ve aldı.Kitabı rastgele açtığımda karşıma çıkan sayfada işaretlediğim bir paragrafı sizinle paylaşmak istiyorum.

''Büyücünün Yolu''
Deepak Chopra

................Değişime doğru ilk adım,kabul etmektir.En azından birkaç arzunuzun ve ümidinizin gerçekleştiğini kabul edin.İnsanlar hiç umulmadık bir şekilde,konuşmaya ihtiyacınız olduğunda,siz bir şey yapmadan aradılar;beklenmedik şekillerde yardım geldi;dualar kabul oldu.Tüm bunlar,alanda meydana gelir.Bir niyetinizi alana yolladığınızda,aslında kendinizle değişik bir şekilde konuşuyorsunuzdur.Mesajı yollayan kişi olarak burada,zaman-mekan içinde yaşayan bir bireysiniz.Aynı zamanda da zaman-mekan kimliğinin üstündeki benlik olan alıcısınız.Ve daha da fazlası,mesajın iletimini sağlayan saf farkındalığın kendisisiniz.
Kendinizi tam anlamıyla anlamak için bu üç yönünüzü de fark etmelisiniz:verici,aracı,alıcı.Bu tema üzerinde birçok çeşitleme yapılabilir,hem arzusunuz,hem arzulayansınız,hem de arzuları gerçekleştirensiniz.Gözlemleyensiniz,gözlemlenensi niz ve gözlemleme sürecisiniz.Bu üçleme birlik olarak bilinir.Bu yüzden alana bir niyet yollayıp karşılığını almak,elde etmek için çalışmanız gereken bir şey değildir.Birlik durumunda niyetlerinizi gerçekleştirmek,yaptığınız tek şeydir,bu sizin sürekli işinizdir.Karşılığında bir sonuç almayacağınız hiçbir düşünce yoktur......................

Ben bu gece bu kitabı yeniden okumaya başlayacağım.6 Yılda çok şey değişti,yeniden okuma zamanı geldi galiba,sabırsızlanıyorum.

Sevgi ve ışık sizinle olsun:angel2:

[Venus]

Kitap bir arkadaşım tarafından iki yıl önce doğum günü hediyesi olarak gelmişti....O zaman anlayamıyordum okuduklarımı...defalarca okumaya çalışmama rağmen, çoğu zaman sıkılıp bırakıyordum... Bunu arkadaşıma söylediğimde; Zamanı değil demek ki.. bir kenarda dursun zamanı geldiğinde okursun dedi.... Şimdi zamanı...Hatta sürekli masamda duruyor...Bazen kitabı elime alıp, rastgele bir sayfa açıyorum, okuyorum....Muhteşem bir kitapmış...biraz geç anladım:doh:

Hemen bir sayfa açtım, Bakın ne çıktı;

......Hazır olmayan bir kişiden bir sorunu veya hastalığı çekip almak, onun alarm sistemini kapatmaya ve ilahi bir hız adaptörünü ortadan kaldırmaya benzer. Kişi hazır değilse, bunun getireceği sonuçlar asla tahmin edilemez. Kendisini öncekinden çok daha kötü koşullarda da bulabilir.

.......Bu nedenle kimseye dışarıdan yardım edilemez. Bir hastalık veya bir endişe ondan uzaklaştırıldığında, o derhal yerine, mükemmel bir iç denge makinesi gibi, kendisini gerisingeri oluşta karşılık gelen koşullara götüren ve genellikle eskisinden daha kötü olan başka bir hastalık veya endişe koyar.......

********

.....Korku, Çürümüş Sevgidir...

.....Korku, durmadan varoluşunun damarlarında dolaşan bir uyuşturucu maddedir. Bu, "bir şeyden korkmak" olmak zorunda değildir. Bu salt "korku" dur, hepsi bu kadar dedi... Şimdiye dek ona alıştın...

.....Bir insanın olaylar dünyasında karşılaştığı koşullar faydalıdır, çünkü bunlar onun hem kaçmaya çalıştığı, hem de içinde görmekten kaçındığı şeyleri meydana çıkarır. Kötülük ve rastlandı, bir Okul'u olmayan kişiler için felaketlerdir. Halbuki bir Okul'un bünyesindeki kişiler için bunlar yitirilmiş bütünlüğü yeniden gele geçirmeye ve anlamaya yarayacak uygulamalı çalışma araçlarıdır..Aynı zamanda kişinin gerçek durumununu alarm sinyalleri ve semptomlarıdır da..

....İnsanın inandığının aksine, ilk önce korku gelir ve ardından korkulacak şeyi seçeriz...


"Korkuyu fırsata dönüştür! İnsanın yalnızca iki duygusu vardır: korku ve sevgi. Bunlar birbirinin zıddı değildir. Bunlar oluşun farklı düzeylerindeki aynı gerçekliktir. Korku çürümüş sevgi, sevgi yücelmiş korkudur. "

[Venus]

Bu arada...Ben henüz okulun, ana sınıfındayım:angel2::P

[Perdix]

Teşekkürler. çok beğendim. çok şey öğrendim :)

[doktor]

Hiççç farketmiyor Sevgili Venüs,

Kendimizi nereye koyuyorsak hep oradayız ve her zaman yeniden başlıyoruz.. Durmadan başlıyoruz..

Yaşama hız katmak sanki bizim elimizde imiş gibi, hızlanmaya uğraştığımızda ise kendimize bile yetişemiyoruz.. Böylece hayal kırıklığı olabiliyor.. Neden olsun ki?

Bu okulun anasınıfı yokmuş işte.. OKUL bizi, can evimizden vurulduğumuzu sandığımız zaman buluyor zaten.Oysa,
can evimizi bile sanrılarla görmüyor muyuz?

Sevgilerimle:flowers2:

[pelinn]

.. el kıtabım dıyorumm ben Tanrılar Okulu ıcın..:angel2:


ben de yenı pencereler actı ,tum vızyonumu altust edıp gercek pelını bulmama yardımcı oldu,yenı bır ben olmama destek oldu ; benı parlattı, ısıldattı, zıhnımı,yuregımı we yasamımı aydınlattıı..


okunmalı,okunmalı.. bu okuldan mezun olma derdı yok ..
ara ara acıp bakılmalı, mesajlar alınmalı..

en guclu tawsıye ettıgım kıtaplardandır.. :angel2:

[umutnur]

şimdiye kadar atlamışım.herkeze teşekkürler.:flowers2::kalp::flowers:

[ilkgün]

"OKUL bizi, can evimizden vurulduğumuzu sandığımız zaman buluyor zaten." Ne kadar dogru bir tani sevgili doktor.

Ben bu okulu epey bir darbe yedikten sonra kesif ettim.Bende artik icimde yolculuga cikiyorum,farkindaligimin daha yeni yeni farkina variyorum.Okula yeni baslamis olmamin hic bir mahsuru yok bence ya hic baslamasaydim ...:wink_smile:

[helin4]

Mrh.Tanrılar Okulunu iki defa okudum,benim için bi başucu kitabı oldu.Her cümlesi bir dünya...Kendini yeniden bulmak isteyenlere tavsiye ederim.Sevgiler...